J. Edgar (2011)
J. Edgar Hoover var maðurinn sem byggði Alríkislögreglu Bandaríkjanna, FBI, frá grunni og andlit laga og reglu hátt í Bandaríkjunum í 50 ár. Hann var óttaður og aðdáunarverður, rakkaður niður og dýrkaður. En hann átti sín leyndarmál sem hefðu getað grandað ímynd hans, ferli og lífi.
Það eru nær eingöngu þungavigtarmenn sem koma að J. Edgar. Clint Eastwood, tvöfaldur Óskarsverðlaunahafi fyrir leikstjórn, leikstýrir og framleiðir. Ron Howard, tvöfaldur Óskar, framleiðir ásamt fleirum. Handritshöfundurinn með Óskar. Kvikmyndatökumaður með Óskarstilnefningu. Klippari með Óskar. Leonardo DiCaprio, sem fer með aðalhlutverkið, er talinn með bestu leikurum sinnar kynslóðar með þrjár Óskarstilnefningar á bakinu og í aukahlutverkum eru leikarar sem hafa unnið styttuna gylltu eða verið tilnefndir.
Hvað segir málsgreinin hér að ofan okkur? Að það er ekki að ástæðulausu að það hefur verið beðið eftir þessari mynd. Þetta er ein af þessum stóru.
Ég þekki sama og ekkert til Hoovers og veit því ekki á hversu sönn myndin er. Því hefur verið haldið fram að hann hafi verið samkynhneigður en ekkert er vitað í þeim efnum. Handritshöfundur hefur allavega þurft að fylla í eyðurnar þar. Frásögnin er frá Hoover sjálfum á gamals aldri, þar sem verið er að rita bók um sögu FBI. Það er því flakkað á milli tímabila en eingöngu er fjallað um fyrstu ár Hoovers innan stofnunarinnar og þeirra síðustu (eða þar til hann dó).
Hoover var augljóslega sérstakur, mjög gáfaður og útsjónarsamur maður sem sveifst einskis til að ná sínu fram, með hagsmuni FBI að leiðarljósi. Hann er heillandi persóna og skiljanlega umdeildur. Persónurnar eru það langbesta við handritið. Dustin Lance Black, sá sami og hlaut óskiljanlega Óskar fyrir handritið að Milk, heillar mig ekki hér. Eftir á að hyggja tel ég það betra að hafa línulega frásögn í stað þess að flakka fram og til baka í tíma. Tímaflakkið er illa framkvæmt og misheppnað.
Þrátt fyrir fögur fyrirheit um gæði myndarinnar var leikurinn númer eitt, tvö og þrjú og það eina sem nýtur sín til fulls. Leonardo DiCaprio sýnir hér glæsta frammistöðu. Hann er vanur því að leika alvöru persónur og er einstaklega fær í því að tileinka sér einkenni þeirra. Þótt hann hafi staðið sig vel, efast ég um að erfitt hafi verið að leika hlutverkið. Það er einhæft og það helsta sem þurfti að gera var að læra talsmátann. Armie Hammer sem Clyde, aðstoðarmaður Hoovers, var lítið síðri en Leo. Hans hlutverk bauð ekki upp á jafn mikið en mikið djöfulli var hann magnaður. Judi Dench, Naomi Watts og fleiri í aukahlutverkum stóðu sig jafnframt mjög vel.
Förðun er ekki ofarlegar á tékklistanum mínum en hér eru leikarar stóran hluta myndarinnar undir massívum farða (og í feitabollubúningum). Förðunin var almennt góð þó að hún standist kannski ekki nánari skoðun. Á tímum var hún gervileg en ekkert sem skyggði á lélegt handritið.
Clint Eastwood leikstýrir hér mynd sem auðveldlega hefði getað verið eitt besta leikstjórnarverkefni hans. Stórfengleg ævisaga eins umdeildasta manns Bandaríkjanna. J. Edgar er ekki léleg mynd. Það er ekki hægt að kvarta yfir neinu nema handritinu. Myndin er löng, yfir tveir tímar, en verður ekki langdregin. J. Edgar er bara svo rosalega ómerkileg. Ég hef ekki nokkra trú á að þessi mynd muni hljóta Óskarstilnefningu til neins annars en leiks í aðal- og aukahlutverkum.Það er sorglegt því þessi mynd er ÓSKARSBEITA!
Category: Drama
Subscribe
If you enjoyed this article, subscribe to receive more just like it.
