Hanna (2011)

Hanna, 16 ára stelpa, hefur styrk, þrótt og gáfur, eftir að hafa varið allri ævi sinni í að vera þjálfuð af föður sínum. Hún hefur aldrei komið í samfélag manna, heldur alltaf búið ein úti í skógi með föður sínum. Ákvörðunin um að vilja fara út í þjóðfélagið, er henni ekki auðveld, því hún þarf að velja á milli tveggja valkosta: að drepa eða vera drepin.

Joe Wright, leikstjóri The Soloist, Atonement og Pride & Prejudice, leikstýrir hér sinni fjórðu mynd en þetta er þriðja myndin sem ég sé eftir hann. Því miður voru hinar tvær The Soloist og P&P. The Soloist var klúður og P&P var búningadrama sem heillaði mig ekki (auk þess sem mér fannst hún léleg), þannig að ég hafði takmarkaða trú á honum sem leikstjóra.

Þess vegna er Hanna ein óvæntasta mynd ársins. Hún grípur þig strax í upphafi og er áhugaverð alveg til loka. Það kom mér virkilega, virkilega skemmtilega á óvart hversu góð tök Joe Wright hefur á spennunni og uppbyggingunni í myndinni. Allt smellur, ég dirfist að segja það, fullkomlega saman. Kvikmyndataka og klippingar eru hraðar í hasarnum með dúndrandi raftónlist til að magna áhrifin. Tónlistin í myndinni er fáránlega góð og áberandi. Eiga The Chemical Brothers ekki síður skilið hrós fyrir tónlistina í myndinni en Daft Punk fyrir Tron: Legacy.

Myndin verður aldrei yfirdrifin af hasar, eins og gerðist t.d. með Taken, því hún leyfir okkur að anda á milli. Rólegu hlutarnir eru vel nýttir í persónukynningar og uppbyggingu myndarinnar, auk þess að bjóða upp á marga (óvænta) brandara.

Handritið er tipp-topp, allir handritshöfundarnir eru nýgræðingar en það er ekki að sjá á myndinni. Plottið er ekkert alltof flókið, eða af besta gæðakalíberi, en það er gott og feykinóg til að byggja mynd á. Myndin er svolítið formúlukennd en fellur aldrei í þá gryfju að verða væmin eða klisjukennd.

Leikurinn er líka tipp-topp. Saoirse Ronan, sem við sáum síðast í The Way Back og The Lovely Bones, er svo sannarlega stjarna á uppleið. Jafn leiðinleg og mér fannst hún í The Lovely Bones var hún góð í The Way Back og frábær hér. Eric Bana og Cate Blanchett sýna öruggan leik ásamt öðrum óþekktari leikurum.

Hanna er hasarmynd eins og þær gerast bestar. Fyrir mig kom hún eins og þruma úr heiðskýru lofti og er ég viss um að hún muni enda á topplista hjá mér í lok ársins. Frábær mynd að öllu leyti.

Tags: Cate Blanchett, Eric Bana, Joe Wright, Saoirse Ronan

Category: Hasar