The Losers (2010)

Sérsveit skipuð af fimm mönnum, Clay (leiðtoginn), Roque, Jensen, Pooch og Cougar, er í leiðangri í Bólivíu þegar þeir eru sviknir af valdamiklum höfuðpaur sem er ekki til á blaði og er talið að þeir séu látnir eftir að þyrla sem þeir áttu að vera í var sprengd. Vitandi hversu valdamikill höfuðpaurinn er, þiggja þeir hjálp frá dularfullri konu að nafni Aisha, sem á harma að hefna gagnvart höfuðpaurnum. Þegar sannleikurinn kemur í ljós þá er ekki allt sem sýnist og hollusta manna reynd.

Þegar ég ákvað að fara á þessa mynd, þá stóð valið á milli tveggja mynda. Annars vegar The Losers og The A-Team en þessar tvær myndir komu út á sama tíma og eru nánast eins hvað söguþráðinn varðar. Myndirnar fjalla um sérsveitir sem lenda í einhverjum útistöðum við lögin og þurfa að hreinsa mannorð sitt. Í báðum sveitum er kona og stór afrískur maður, þannig alveg óhætt að segja að þær séu svipaðar. Það er reyndar einn frekar stór munur á þeim, The A-Team er fjörug hasarmynd sem er fyndin og skemmtileg  á meðan The Losers er ekki skemmtileg, mjög ófyndin og hasarinn er ekkert til að hrópa húrra yfir. Það mætti í raun halda að handritinu af A-Team hafi verið stolið, nokkrum atriðum breytt og gert úr því mynd sem endaði sem The Losers, en titillinn á mjög vel við myndina.

Leikstjóri myndarinnar er Sylvain White, sá er ekki með mikla reynslu sem leikstjóri þó svo að hann sé búinn að vera að í næstum því áratug. Myndin er byggð á myndasögu og er ekki alltaf auðvelt að færa það af blaði yfir á hvíta tjaldið og til að það heppnist þá þarf gott, skemmtilegt handrit. Staðreyndin er sú að handritið var skelfilegt, söguþráðurinn er hrikalega lélegur en í hasarmyndum þarf ekki að vera með þéttan söguþráð svo lengi sem hasarinn er góður og húmorinn fínn.  Það mætti halda að 12 ára drengur hafi skrifað handritið, því að allir „one linerar“ voru vonlausir, samtöl voru kjánaleg og á tímapunkti í myndinni bjóst ég við að heyra kúk- og prumpubrandara.

Aðalhlutverk myndarinnar er í höndum Jeffrey Dean Morgan, Zoe Zaldana, Chris Evans, Idris Elba, Columbus Short og Óscar Jaenada. Þetta eru allt fínir leikarar og hægt að segja að allt var mjög efnilegt í góða mynd. Leikararnir stóðu sig með prýði og ekki hægt að setja mikið út á leik myndarinnar með nokkrum undantekningum (þá aðallega litlu aukahlutverkunum) en með þetta handrit og leikstjórn varð mjög abstrakt mynd. Sumt skilur maður og finnst vera í takt við gang myndarinnar en annað er bara hreint sagt út í hróa hött. Það sem mér fannst helst jákvætt við myndina var karakter Chris Evans, hann klikkaði ekki frekar en fyrri daginn. Því miður var grínið mjög ódýrt og karakterinn hans helst til of ýktur sem mér fannst bitna á honum en hann spilaði samt vel úr sínu hlutverki.  Idris Elba sem fer með hlutverk Roque var of ýktur karakter og fannst mér hann ekki bjóða uppá neitt til að gera myndina betri og ég tel að það sé handritinu að kenna því að karakterinn var mjög illa skrifaður, virkilega kjánalegur sem gerði slæma mynd verri.

Niðurstaðan er sú að þetta er léleg mynd sem er ekki þess virði að sjá. Oft sér maður slæma mynd sem er samt með gott skemmtanagildi, þó svo að myndin sé léleg er hún ágætis afþreying en þetta er ekki dæmi um slíkt. Það var í raun allt til staðar til að gera góða mynd en handritið er afskaplega lélegt að myndinni er ekki viðbjargandi. Ég kenni leikstjóranum um útkomu myndarinnar en kannski eru aðrir á þeirri skoðun að myndin sé skítsæmileg en í mínum augum var þetta algjör tímasóun. Sparið ykkur ómakið og horfið á The A-Team.

Tags: Chris Evans, Columbus Short, Idris Elba, Jeffrey Dean Morgan, Óscar Jaenada, Sylvain White, Zoe Zaldana

Category: Hasar