Ondine (2009)

Írskur sjómaður, Syracuse, bjargar konu sem hann finnur „á reki“ í sjónum. Konan, sem kallar sig Ondine, er mjög dularfull og virðist vera hálf rugluð en áður en langt um líður hefst ástarsamband á milli Syracuse og Ondine. Dóttir hans hittir hana og bítur það í sig að hún er hafmeyja (eða vatnadís, hún er a.m.k. með fætur) og hyggst sanna það. Þetta kann kannski virðist kannski hálf daufur söguþráður, en myndin er alls ekki leiðinleg.

Syracuse er óvirkur alkahólisti í írsku smáþorpi. Oftast er hann uppnefndur Sirkus af íbúum bæjarins vegna fyrri ferils sem drykkjuhrútur. Ondine hefur jákvæð áhrif á hann. Syracuse veiðir lítið á bátnum sínum en þegar hann tekur Ondine með sér á veiðar, og hún syngur lag á bulltungumáli (vonlensku?), mokveiðir hann. Hún virðist hafa töframátt og geta uppfyllt óskir. Aldrei er maður viss um hvers kyns Ondine er, mennsk eða sjávarvera. Myndin er mjög hæg, og tiplar varlega á milli fantasíu og raunveruleika, sem heppnast frábærlega, en er þó full hæg um miðbik hennar. Endir myndarinnar er góður, sérstaklega því ég var ekki viss á hverju ég átti von. Ondine er það sem ég myndi kalla gamaldags Disney-ævintýri í nútíma búning.

Sambandið milli Ondine og Syracuse er virkilega trúverðugt. Kannski ekki furða, þar sem Colin Farrell sem lék Syracuse og Alicja Bachleda sem lék Ondine eru par í dag eftir að hafa leikið í myndinni.  Colin Farrell er loksins farinn að sýna hvað hann getur (In Bruges, Ondine), eftir mörg mistök í vali á kvikmyndum (S.W.A.T., Daredevil). Alicju Bachleda er lítt þekkt en hún stóð sig með ágætum í myndinni. Alison Barry þreytti hér frumraun sína á hvíta tjaldinu sem Annie, dóttir Syracuse. Hún var ágæt, hefði getað staðið sig betur, en einnig mun verr.

Tónlist myndarinnar er glæsileg. Hljómaði mjög Sigur Rósarlega, allt frá söng Ondine til bakgrunnstónlistar. Á einum tímapunkti er lag Sigur Rósar svo spilað í sjónvarpi í myndinni og þegar kreditlistinn rúllar sést á Kjartan úr sveitinni samdi tónlistina.
Grámyglulegt umhverfið og þokukennd myndatakan passar frábærlega við stíl og sögu myndarinnar.

Neil Jordar skrifar og leikstýrir myndinni. Seinast hafið þið líklegast séð verk hans með The Brave One, en hann er með vel metnar myndir á borð við Interview with the Vampire og The Crying Game á ferilskránni. Í framtíðinni verður þessi mynd nefnd í sömu andrá og þær tvær, yfir bestu verk hans.

Tags: Alicja Bachleda, Alison Barry, Bíódagar, Colin Farrell, Neil Jordan

Category: Drama, Ævintýri