Þegar smákrimminn Manni gleymir 100.000 þýskum mörkum um borð í lest, kemst hann í hann krappan þar sem yfirmaður hans á peningana, sem er umsvifamikill demantasmyglari, og er fljótur að grípa til ofbeldis. Manni hringir í kærustuna sína, Lolu, sem hefur 20 mínútur til að útvega 100.000 mörk og koma þeim til hans, annars ræni hann verslun eða verði líklega drepinn.

Myndin sýnir þessar 20 mínútur ferðalag Lolu frá íbúðinni og til Manni, þrisvar sinnum. Það verður þó ekki leiðigjarnt að sjá þetta aftur, því atburðarásin breytist í hvert skipti. Þetta er virkilega skemmtileg hugmynd, að sýna hvernig hlutirnir þróast í mismunandi áttir geri maður þetta en ekki hitt. Þessar þrjár mismunandi útgáfur eru misskemmtilegar en allar vel útfærðar.

Leikstjórinn, Tom Tykwer, notar ýmis stílbrögð sem almennt mætti flokka sem óheðfbundin – að minnsta kosti notkunina á þeim sem bregða útaf vananum í miðað við Hollywood. Hann fer úr því að nota leikara og kvikmyndatökuvélar í það að nota teiknimynd til að túlka framvinduna. Kvikmyndataka og klippingar eru oft á tíðum óvanalegar, svo ég tali nú ekki um tónlistina í myndinni. Þessar aðferðir Toms virkuðu ekki á mig og beinlínis trufluðu mig í fyrstu útgáfu sögunnar þó ég hafi getað horft fram hjá því í seinni tvö skiptin.

Þrátt fyrir að myndin sé skemmtileg áhorfs fór ýmislegt í taugarnar á mér við hana. Svo dæmi séu nefnd eru það fyrrnefndar tilraunir leikstjórans ásamt ýmsu í handriti, hún Lola getu öskrað svo hátt að kristalsglös og speglar brotna auk þess hve óstjórnlega heppin hún er.

Moritz Bleibtreu, ein helsta kvikmyndastjarna Þýskalands, leikur Manni og Franka Potente leikur Lolu. Leikurinn í myndinni er fínn en almennt reyndi lítið á þau.

Einkunn lesenda: Engin hefur gefið einkunn

 Loading ...