Killers (2010)
Spence er enginn venjulegur maður. Hann er leigumorðingi sem vinnur fyrir einhverja af þriggja upphafsstafa stofnun Bandaríkjanna. Þegar hann hittir Jennifer sér hann ljósið, hættir í starfi sínu og kvænist henni. Þremur árum síðar hallar á ógæfuhliðina þegar allir í kringum hjónin virðast vera óðir í að drepa þau.
Ég veit ekki alveg hvað ég var að spá í að sjá þessa mynd. Ég var búinn að sjá trailerinn og fannst þetta líta ágætlega út sem hugsunarlaus sumarafþreying. Því miður gerði ég þau mistök að kynna mér ekki myndina, því þá hefði ég séð hver leikstýrði henni: Robert Luketic. Maðurinn bakvið The Ugly Truth, 21, Monster-In-Law, Win A Date With Ted Hamilton og Legally Blonde! Allar eiga þessar myndir það sameiginlegt að vera formúlukenndar klisjumyndir og frekar leiðinlegar yfir höfuð. Robert Luketic kann alveg að leikstýra, hann er bara ekkert sérstaklega fær í því.
Killers fer alltof lengi af stað, hvers vegna veit ég ekki vegna þess að það er lítil sem engin saga að segja frá. Það er helst í seinni hluta myndarinnar sem hún kippir í. Of mikill tími fer í að undirbúa hasarinn með því að kynna til sögunnar leiðinlegar aukapersónur, sem síðan kemur í ljós að eru leigumorðingjar. Það sem er kannski verst við myndina er að hún á að vera fyndin (því hún hefur ekkert annað) en mistekst það allhrapalega, fyrir utan einstaka atriði sem hægt var að brosa yfir. Það er tvennt sem stendur uppúr; skemmtilegur Tom Selleck og kynþokkafullur líkami Ashton Kutchers.
Ashton Kutcher leikur Spence og Katherine Heigl leikur Jennifer. Persónur þeirra eru skelfilega ófrumlegar og leiðinlegar og leikararnir sjálfir eru heldur engir Óskarsverðlaunakandídatar. Varðandi aðrar persónur eru þær m.a.s. enn verri. Nágrannar þeirra og sífulla mamma Jennifer voru nóg til að eyðileggja myndina fyrir mér.
Í lok ársins mun Killers án efa standa ofarlega á topplistum yfir verstu myndir ársins 2010. Auðgleymanlegri verða myndir ekki og ég spái því að um verslunarmannahelgina verður hún fallin í gleymskunnar dá.







