Iron Man 2 (2010)
Leikstjóri: Jon Favreau
Aðalhlutverk: Robert Downey Jr., Gwyneth Paltrow, Mickey Rourke, Don Cheadle, Sam Rockwell, Scarlett Johansson.
Iron Man 2 byrjar nokkrum vikum eftir þar sem forverinn endaði. Fyrri myndin endaði þannig að Tony Stark lýsir því yfir í beinni útsendingu á blaðamannafundi að hann er Járnmaðurinn og fjölmiðlarnir fara yfir um og allt verður brjálað. Tony Stark er því hálfgerður hálfguð í upphafi Iron Man 2, hann er gríðarlega vinsæll og frægur, baðar sig í sviðsljósinu og nýtur sín vel, enda egóisti mikill og notar hvert tækifæri sem gefst til að koma því á framfæri hverju hann hefur áorkað. Hann meira að segja stuðlaði að heimsfriði, fyrstur manna í veraldarsögunni! En þó er lífið enginn dans á rósum. Herinn ásælist búninginn hans og tæknina en Tony neitar að gefa það eftir. Þar að auki er tækið sem heldur honum á lífi einnig að draga hann til dauða. Inní þetta fléttast verðugur andstæðingur að nafni Ivan Vanko sem á harma að hefna gagnvart Stark fjölskyldunni og samkeppnisaðilinn Justin Hammer, mistækur en efnaður vopnaframleiðandi sem dreymir ekkert heitar en að velta Tony af stalli. Þegar þeir tveir taka höndum saman er voðinn vís og Tony Stark sem Iron Man þarf að taka á honum stóra sínum til að bjarga fyrirtækinu sínu, orðsporinu og það sem meira er; lífinu.
Ég var mjög spenntur fyrir framhaldinu enda tel ég orginalinn Iron Man alveg feyki vel heppnaða ofurhetjumynd og því miklar væntingar sem ég hafði til framhaldsins. Vitandi það af biturri reynslu að framhald vel heppnaðra ofurhetjumynd hafa verið tóm vonbrigði (Spiderman góð -> Spiderman 2 slæm -> Spiderman 3 ömurleg, Batman Begins góð -> The Dark Knight slæm, svo örfá dæmi séu tekin), þá vonaðist ég til að Robert Downey Jr. og félagar myndu ekki valda mér vonbrigðum. Hún gerir það ekki, í heildina séð, hún stendur NÆSTUM því undir væntingum.
Sagan er alveg merkilega góð, myndin fellur ekki í þá gryfju að halda að „more is better“ heldur er hún ekki ofhlaðin af neinu einu, hún balancerar vel á milli baráttu Tony Stark við sjálfan sig og Járnmannsins í action, maður kynnist enn betur Tony Stark enda er alter egóið hans, Járnmaðurinn, í hálfgerðu aukahlutverki í myndinni. Húmorinn fær notið sín og það þá helst í meðförum Tonys og lífvarðar hans Happy, sem er helvíti skemmtilegur aukakarakter og þó að hasaratriðin eru ekki mörg eða löng, þá eru þau ferlega flott og eru klárlega hápunktar myndarinnar. Vondu gæjarnir tveir eru líka virkilega skemmtilegir og ná vel saman í þeirri tilraun sinni að traðka á Tony Stark. Að sjálfsögðu eru nokkrir punktar í myndinni sem ég hefði vilja sjá öðruvísi, sérstaklega hvað varðaði persónusköpun- og þróun. T.a.m. er hlutverkið sem Scarlett Johansson leikur ekki nógu vel útfært, það er engin almennileg kynning á hennar karakter og þegar kemur í ljós hver hún raunverulega er, þá er staðreyndinni bara kastað fram beint í áhorfendur. Henni var ekki leyft að þróast á neinn hátt. Stærsti gallinn er líka persóna Mickey Rourke og örlög hans. Hann á að vera verðugur andstæðingur Járnmannsins í gáfum og líkamsburðum en svo þegar uppgjör þeirra á milli á að ná hámarki, verður það ekki neitt neitt. Ég hugsaði með mér: “Hmm, var þetta allt?”
Almennt þá eru toppleikarar í hverju hlutverki, sem mér finnst reyndar óþarfi. Þetta er stjörnuhlaðin mynd, algjör bomba, en hefði alveg notið sín með færri stórum nöfnum. Sem fyrr er Robert Downey Jr. Tony Stark og er hann fullkominn. Ég hugsa að enginn leikari hefði verið betri Járnmaður en einmitt hann. Gwyneth Paltrow endurtekur hlutverk sitt sem Pepper Potts, aðstoðarkona Tonys, og er óvenju góð í sínu hlutverki. Í stað Terrence Howard í hlutverki ofurstans Rhodes, vin Tonys, er kominn Don Cheadle og er skelfilegur alveg hreint. Ég hef aldrei fílað Don Cheadle og hann pirraði mig alveg gríðarlega og passaði engann veginn í þetta hlutverk. Mickey Rourke túlkar hinn vonda en jafnframt bráðsnjalla Ivan Vanko mjög vel og snillingurinn Sam Rockwell er bráðskemmtilegur sem Justin Hammer. Ég má líka til með að nefna Scarlett Johansson í sínu hlutverki. Þó að það sé lítið og í rauninni algjörlega óþarft að hafa jafn þekkt andlit og Scarlett, að þá frískaði hún mjög uppá myndina og á mjög töff bardagasenu. Leikstjórinn sjálfur, Jon Favreau, leikur svo lífvörð Tonys, Happy, í tiltölulega litlu hlutverki og gerir það mjög vel. Hann skilaði fyndnustu línunum.
Niðurstaða: Iron Man 2 er mjög vel heppnað framhald en nær ekki sama flugi og forverinn, en sem framhaldsmynd er hún betri en ég þorði að vona sem er afrek út af fyrir sig. Fínasta skemmtun í alla staði; góður húmor, flott hasaratriði og hæfilega mikið af drama.
Category: Hasar
Subscribe
If you enjoyed this article, subscribe to receive more just like it.
Ég er alveg ósammála þér um margt, en líka sammála þér um margt. Myndin byrjar mjög hægt, síðan er eina hasaratriðið mónakó kappaksturinn í gegnum alla myndina þangað til í blálokin! Á tímum hugsaði ég með mér “Hvað er í gangi?” mér fannst söguþráðurinn ekki nógu og góður. Persóna Mickey Rourke, Ivan Vanko, mér fannst hún ekki nógu og vel skrifuð, vantaði e-ð við hana, Rourke stendur sig samt mjög vel og passaði alveg inn í hlutverkið. Mér fannst Don Cheadle standa sig vel og fannst hann betri heldur en Terrence Howard, ég held að persóna Cheadle´s hafi bara ekki verið nógu og úthugsuð.
Eitt sem mér fannst töff í byrjun myndarinnar er tónlistinn. Þetta var klárlega svona “old school comic book”, Eins og í fyrri Batman myndunum. Annars er myndin gríðarlega vel gerð, Favrou veit alveg hvað hann er að gera og kemur ekki á óvart að hann lét sig hafa bestu one linerana, en það skilaði sér!
Ég hafði áhyggjur af Scarlet og er sammála þér, bardagasenan undir endan bjargar þeim karakter, mjög töff!
Downey JR. er eini járnmaðurinn og á að vera þannig… það er einfaldlega enginn betri. en sammála þér með flest annað.
hjá mér 3 stjörnur!
Ironman 2.
Eftir hálfa myndina var ég alveg að klepra á þessari mynd, fylleríið hans í búningnum var hrikalega sársaukafullt atriði.
Endirinn var bara flengdur saman, Lokabardaginn var brandari.
Allt í kringum Ivan vantaði algerlega, að hafa þenna massa leikara og ekkert nota hann í það sem hann gæti gert? hann hefði getað gefið Ivan svo mikla dýpt. Hefði getað notað hann í að sýna hvernig amerika er að skapa vandamál útum allan heim, og að Ivan væri ekki bara að hefna föður síns. Hann hefði líka getað verið hið fullkomna tækifæri til þess að gefa Tony alvöru sálar átök … það er svo margt sem hefði verið hægt að gera. En nei, hann var vondi, flati, drykkfeldi og ofbeldisfulli rússin.
Og eins og þú bendir á, þá er karakter Scarletar hrikalega flatur. Átök Peppers og Tonys sömuleiðis, hrikalega flatt.
Það sem var gott við númer eitt var einmitt það sem vantaði í númer tvö.
Ég var hrikalega svekktur.