Ég var ekki búinn að fatta það
Hef séð þessa mynd tvisvar!
Fór á hana á forsýningu líka!
Aðeins of góð

Þetta er bjútíið við Inception, ég er ennþá að pæla í myndinni, mörgum vikum eftir að ég sá hana.

Ég sé tvær leiðir:

1) Saito fann út leið til að búa til menn.
2) Allt í einu er forgarðurinn orðinn hrikalega vinsæll innan Japana og þeir verða allir hans lífverðir. Mjög hentugt.

========= ÚTSKÝRING Á PLOTTI (SPOILERS) =============

Hef verið að renna í gegnum review, forums og greinar á netinu og funndist fólk aðeins misskilja myndina eða hugsa of langt eins og “omg hvernig er hægt að deila draumi”. Svarið við slíkum spurningum er einfaldlega: Bíómyndin gerist á þeim stað í heiminum að það er til tækni sem gerir okkur það kleift: það er kassi, eitthvað deyfilif og snúra. Meira þurfum við ekki að vita.

Aftur á móti fyrir þá sem eru að lenda í vandræðum með plottið sjálft og draumaþrepin að þá langar mig að reyna útskýra það aðeins.

Í þessu dæmi gef mér að byrjunin í lestinni og þar af leiðandi flugvélaferðin sé raunverleikinn en ekki draumur.

Þrepin eru í raun og veru 5.

1) Flugvélin, raunverleikinn. Hér eru allir svæfðir og við erum færð inn í draum Yusufs. Allir vakna þegar deyfilifin renna út. Yusuf dreymir sendiferðabílinn og undirmeðvitund Fishers fyllir drauminn.

2) Sendaferðabíllinn, draumur Yusufs. Hér eru allir fyrir utan Yusuf svæfðir og vakna þegar þeir lenda í vatninu. Hér erum við færð yfir í draum Arthurs, hótelið.

3) Hótelið, draumur Arthurs. Hér er plata þeir Fisher til að ganga til liðs við sig og hann og hópurinn fyrir utan Arthur er svæfður . Arthur verður eftir og vekur þá með lyftunni. Héðan dreymir svo Eams upp virkið.

4) Virkið, draumur Eams. Hér var pælingin að Fisher myndi fá hugljómunina að stofna sitt eigið fyrirtæki. Hann er drepinn og lendir í forgarðinum (limbo) þangað sem Cobb og Ardiane sækja hann með að tengja sig enn og aftur við draumavélina og eru vakin af Eams þegar hann sprengir upp stoðir virkisins og gólfið hrynur niður.

5) Forgarðurinn, sameiginlegt svæði. Þarna sækja Ardiane og Cobb, Fisher. Síðan verður röð af kickum sem ýtir hópnum upp um eitt þrep í einu.

Kickin
1) Sprengingin í virkinu vekur Ardiane og Fisher
2) Lyftan vekur Eams og þá sem voru í virkinu
3) Bílinn vekur Arthur og þá sem voru á hótelinu
4) Deyfilifin renna út og þau vakna í flugvélinni.

Athugið að venjulega stafar ekki hætta að forgarðinum þar sem viðkomandi vaknar þegar hann er drepinn í venjulegum draumi og lendir því aldrei í forgarðinum. Hinsvegar undir svo sterkum lyfjum vaknar hann ekki og lendir í forgarðinum sem er einskonar tómt sameiginlegt svæði. Það er tekið fram í myndinni að Cobb er sá eini sem hefur lent þangað. Þetta er sameiginlegt svæði, upprunalega tómt en geymir svo hluti sem fólk skilur eftir sig. Okkur er sagt seinna í myndinni að Cobb og Mal hafi lent þangað eftir að hafa farið of djúpt og verið föst þar í 50 ár. Þaðan eru allar byggingarnar, það er aldrei nýr forgarður, þetta er sameiginlegt svæði fyrir alla sem festast þar.

Athugið að um leið og lyfin eru hætt að virka þ.e.a.s. þessi rosalegi djúpsvefn sem sendir þig í forgarðin þegar þú deyrð í draumi, að þá gilda sömu lögmál þar og í draumi. Með því að deyja vaknaru. Þannig komst Cobb og Mal burtu og þannig komst Ardiane og Fisher þaðan með að hoppa niður.

Hinsvegar þegar þú vaknar, hefur þú verið fastur í forgarðinu í óratíma þar sem tíminn líður miklu hraðar í draumi (5 min = 1klst fyrir hvert lag og jafnvel meira á sterkum lyfjum). Þannig að þegar þú loksins vaknar og kemst í alvöru heiminn hefuru upplifað tugi ára og ert því eins og kom fram í myndinni, gömul sál í ungum líkama.

Ástæðan fyrir því að okkur er sýnt Cobb reka aftur upp að ströndinni er að hann deyr í sendiferðabílnum sem er draumur, ennþá undir áhrifum lyfsins og lendir því í forgarðinum aftur til að sækja Saito sem er þá búinn að vera þar í tugi ára og byggja sitt eigið virki.

Ástæðan fyrir því að Cobb og Ariadne komumst þangað er að Cobb er sá eini sem hefur lent þangað. Hann var þar í 50 ár og byggði í raun upp þann heim. Honum dreymir ekki lengur og vill ekki vera arkitekt því að þegar hann dreymir lendir hann alltaf í forgarðinum sem hann byggði með Mal.

Það hefur enginn lent í forgarðinu samkvæmt myndini nema Cobb, því enginn hefur farið svona djúpt. Það vissi því enginn að sjálfsmorð væri lausninn fyrr en Cobb prófað það með Mal “þú veist í raun ekki hvert lestin er að fara, en það skitpir ekki máli því við verðum saman”. Ég skildi það þannig að þegar hann ákvað sjálfsmorðið með konunni vissi hann í raun ekki að það myndi virka en það skipti ekki máli, þau hefðu farið á sama stað, hvort sem það væri dýpra…eða allla leið upp.

Ég fór aftur á Inception í gærkvöldi og lagði mig sérstaklega fram við að finna einhverja galla við myndina. Fann sem betur nú ekki mikið, myndin er nær fullkomin á alla kanta en það er þó tvennt sem ég hef hugsað mikið um.

1. Þegar DiCaprio segir við efnafræðinginn að þetta verði þrílagaður draumur, þá svarar efnafræðingurinn því að það sé ómögulegt. DiCaprio segir að það sé mögulegt, það þurfi hins vegar virkilega sterkt róandi lyf. Í þriðja lagi draumsins (inni í húsinu í fjallinu), þá fara DiCaprio og Ellen Page í Forgarðinn á mjög einfaldan hátt að því er virðist, með því að tengja sig við töskuna. Mér er spurn: Er ekkert mál að hoppa bara þangað? Þarf ekki meira til en bara að tengja sig? Eða er forgarðurinn fjórða stigið? Ég hefði haldið að það þyrfti alveg svívirðilega sterkt lyf til að komast þangað.

2. Í Forgarðinum er maður fastur svo áratugum skiptir, jafnvel áratugum saman. Ef það er svona hræðilegt að vera þar og það eina sem þarf að gera er að drepa sjálfan sig til að losna þaðan, af hverju gerir enginn það? Af hverju er svona mikil martröð að vera þar ef lausnin er sjálfsmorð? Því um leið og DiCaprio og konan hans sviptu sig lífi, vöknuðu þau.

Bara pælingar hjá mér, þetta allavega var ekki nógu vel útskýrt og er að mínu mati aðeins of stór gloppa í handriti til að geta talist eðlilegt.

Mjúki karlmaðurinn ég felldi tár í lokin því ég var smá spældur að myndin væri búin en fyrst og fremst vegna þess að ég lifði mig svo inn í söguþráðinn og fannst Cobb í lokin eiga magnaðar senur (við vegabréfaeftirlitið) og með M.Caine.

Eins og ég sagði í mínum dómi á IMDb … “Christpher Nolan: I salute you!” … ég bara tek hatt minn ofan fyrir snillingnum Nolan. Og þykist fullviss um að betri mynd eigi ég varla eftir að sjá á þessu ári og máski lengur. Fyrir mér er þetta mynd ársins … en Óskarinn mun án efa klúðra því enda er Óskars-viftan ég farin að dala í áhuganum eftir floppið núna síðasta og nokkur önnur hin síðari ár.

Takk fyrir þennan dóm … !