Das Leben der Anderen (2006)
Handritshöfundur og leikstjóri: Florian Henckel von Donnersmarck
Aðalhlutverk: Ulrich Mühe, Sebastian Koch, Martina Gedeck, Ulrich Tukur, Thomas Thieme
Lengd: 135 mín
Das Leben der Anderen er sú þýska mynd sem náði hvað bestum árangri á áratuginum sem var að ljúka og gott betur en það. Hún kostaði um tvær milljónir evra en halaði inn sirka 75 milljónir evra á heimsvísu, vann Óskarsverðlaun árið 2007 sem besta erlenda myndin og sló met þýsku kvikmyndaverðlaunanna þegar hún fékk 11 tilnefningar ásamt því að brillera á hinum og þessum verðlaunahátíðum víða um heim.
Hún gerist árið 1984 í Austur-Þýskalandi og fjallar um Hauptmann Gerd Wiesler, ofurskipulagðan prófessor í yfirheyrslutækni á vegum Stasi leynilögreglunnar og verkefni sem hann fær í hendurnar. Verkefni þetta átti að vera sáraeinfalt fyrir Wiesler, en það fól í sér að hlera íbúð eina og fylgjast með mikils virtu leikskáldi og konu hans, en leikskáldið er grunað um að grafa undan trúverðugleika stjórnarinnar með því að smita út frá sér vestur-þýskum áhrifum í leikritum sínum. Leikskáldið, Georg Dreyman, finnur sig knúið, ásamt öðrum vel metnum listamönnum Austur-Þýskalands, að draga fram í sviðsljósið upplýsingar sem gætu stórskaðað þá sem landinu stjórna. Allt í einu stendur Wiesler sig að því að hann dregur í efa hollustu sína við yfirvaldið og hylmir yfir með leikskáldinu, með óafturkræfum afleiðingum fyrir hann sjálfan.
Eins og áður segir, þá fór Das Leben der Anderen sigurför um heiminn árin 2006 og 2007. Ekki að ósekju, myndin er hreint út sagt frábær. Þegar ég horfði á hana var ég ekki viss við hverju ég átti að búast, ég hafði heyrt vel af henni látið en vissi svo sem ekki mikið um hana. Sem betur fer segi ég nú bara, að væntingarnar voru engar, því að horfa á þessa mynd á rólegu sunnudagskvöldi með bland í poka er draumi líkast. Margar senur í myndinni eru ansi magnaðar, þar sem tónlistin spilar áberandi rullu ásamt frábærri kvikmyndatöku og hreint út sagt mergjuðum leik Ulrich Mühe, sem fer á kostum í myndinni. Tónlistin er verulega góð en átti það til að vera yfirþyrmandi á köflum, kvikmyndatakan var mjög „venjuleg“ en hæfði efninu mjög vel, klippingar voru ekkert alltof örar heldur var skotunum leyft að dragast á langinn sem ég fíla yfirleitt mjög vel sé það vel gert. Myndin er í heild mjög alvöruþrungin og dramatísk og er einstaklega lágstemmd, hún jaðrar við að vera langdregin enda yfir tveir tímar að lengd en sleppur fyrir horn því hún er virkilega áhugaverð og spennandi á sinn sérstaka hátt.
Leikstjórinn og handritshöfundurinn Florian Henckel von Donnersmarck (það tók mig svona mínútu að skrifa þetta nafn!), hafði ekki afrekað mikið áður en Das Leben der Anderen kom út, eða aðeins leikstýrt nokkrum stuttmyndum, og það er því óhætt að segja að Das Leben der Anderen sé frumraun hans. Í myndinni sýnir hann gríðarlegt öryggi, hann hefur virkilega gott vald á kvikmyndaforminu og sögunni að það mætti halda að þarna færi reynslubolti mikill í faginu. Þess má geta að hann er í dag er að skjóta The Tourist, bandaríska mynd með risastjörnunum Johnny Depp og Angelinu Jolie.
Leikhópurinn er mjög þéttur en Ulrich Mühe sem Wiesler fer fremstur í flokki og sýnir stórleik. Sorglegt að vita til þess að þessi magnaði leikari mun ekki sjást í fleirum myndum en hann lést ári eftir að myndin kom út. Banamein hans var magakrabbi. Sebastian Koch sem leikskáldið Georg Dreyman sýnir líka skemmtilegan leik sem og yfirmaður Wieslers, Ulrich Tukur. Það var helst Martina Gedeck, kona Dreymans, sem náði ekki alveg að höndla dramatíkina og var helst til of ótrúverðug.
Handritið er ákaflega vel skrifað og sagan helst allan tímann mjög áhugaverð þó að hún virki óspennandi eða langdregin. Hún verður það samt aldrei því sagan er bara svo góð. Enn og aftur sýna Þjóðverjar að þeir eru snjallir sögumenn en þeir mega eiga það að í ljósi sögu landsins, að uppspretta áhugaverða kvikmynda frá þeim er endalaus. Ég get ekki klárað þessa gagnrýni nema nefna endinn sérstaklega, sem er svo hjartnæmur og ótrúlega fallegur að ég man hreinlega ekki eftir jafn flottum endi í bíómynd, allavega svona í fljótu bragði. Síðustu 15 mínúturnar eða svo gera Das Leben der Anderen að meistarastykki.
Niðurstaða: Það er við hæfi að enda þýska þemadaga BÍÓFilmunnar á jafn öflugri kvikmynd og Das Leben der Anderen, sem er frábær kvikmynd og verður bara betri og betri í minningunni. Das Leben der Anderen er eitt best geymda leyndarmál evrópskrar kvikmyndagerðar og enginn áhugamaður um kvikmyndir ætti að láta þessa mynd framhjá sér fara.
Category: Drama
Subscribe
If you enjoyed this article, subscribe to receive more just like it.
